Mamafulltime

Blog o życiu w Anglii. Pisany przez matkę trojga Małych Ludzi, prawdziwą koneserkę życia.

My Strażniczki Pamięci

2 komentarze

Śmieją się ze mnie jeden z drugim, że z aparatem się nie rozstaję. Z tego, że ciągle pstrykam zdjęcia i filmiki nagrywam. Z tych moich dziesiątek folderów i albumów. Z tego wywoływania zdjęć i oprawiania ich w ramki się śmieją. Mówią, że to jakaś choroba jest…do tego, że dziedziczna, bo za Mamusią.

A my… robimy swoje, bośmy Strażniczkami Pamięci w naszych domach. Co każdą chwilę życia pragną docenić, każdą rysę na twarzy ukochanych zapamiętać, wszystkich obecność w naszym życiu uwiecznić…ile się da – wszystko – ocalić od zapomnienia. Bo my wiemy jak życie jest kruche, jakie bywa ulotne. Że pamięć człowieka choć wydaje się być studnią bez dna – to czasami tego dna dotyka. I płata figle, i obrazy przeszłości przesłania.`

A potem jeden z drugim przychodzą i albumy oglądają, i zaczynać sobie wszystko przypominają. Że to się zdarzyło, że to nie snem tylko jawą było. A jeszcze filmik jak im się puści, to i łzy jeden z drugim popuści. Bo głos usłyszą i ruchy zobaczą. I że żył, i był ten człowiek częścią naszą. I choć teraz go nie ma, to tym którzy po jego odejściu się urodzili, dzięki tym zdjęciom i płytom, na nowo ożyje.

Jeden z drugim po czasie przyznają, że dobrze, że nas mają…takie co zapomnieć nie pozwalają.

IMGP9755

PS. miałam Was zachęcić do robienia zdjęć, a tu rymem tym częstochowskim (który wkradł mi się przypadkiem w tym poście) zniechęcam nawet do czytania. Niestety w tym tygodniu tak mam. Nic mi nie wychodzi.  Wciskam OPUBLIKUJ z nadzieją, że będzie mi to wybaczone. Miłego weekendu.

Reklamy

2 thoughts on “My Strażniczki Pamięci

  1. Ale Ty juz „duza” jestes (w znaczeniu brzucha oczywiscie ;) )
    Zdjecia od zawsze mi towarzyszyly. Jak sie wprowadzam na nowe miejsce, to pierwsza rzecza, na ktora zwracam uwage i juz planuje w myslach, jest to gdzie powiesze i postawie zdjecia. Jak przyszlam na ogladanie naszego terazniejszego mieszkania od razu wiedzialam ze wszelkie polki beda zajete przez ramki, i w myslach mialam juz powieszone zdjecie na kazdym wystajacym gwozdziu ;) Pstrykaj, pstrykaj, to piekne wspomnienia do ktorych zawsze mozna wrocic! Pozdrawiam i zdrowia zycze ;)

    • :)Duża to ja byłam dwa miesiące temu, teraz to ja jestem WIELKA!
      Kogo jak kogo, ale Ciebie do robienia zdjęć nie trzeba zachęcać;) Zastanawiam się tylko jak Ty to robisz, że spośród tylu wspaniałych potrafisz wybrać te najlepsze.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s